Zachte magnetische composieten
De dikte van zachte magnetische materialen speelt een belangrijke rol bij het verminderen van wervelstroomverliezen, daarom moeten de zachte magnetische legeringen worden gemaakt in de vorm van dunne laminering voor dynamisch gebruik. Als we de andere twee dimensies van de zachte magneetstrip opsplitsen, dat wil zeggen, we gebruiken de zachte magnetische legeringen in de vorm van poeders, dan kunnen de wervelstroomverliezen verder worden verminderd en kunnen de componenten die daarmee worden gemaakt op veel hogere niveaus worden gebruikt. frequenties. Om een dergelijk gebruik te realiseren worden de legeringspoeders eerst bereid (in de meeste gevallen door middel van verstuivingsmethoden). Vervolgens moeten de deeltjes worden gecoat met een isolatielaag. Daarna worden de poeders gemengd met een kleine hoeveelheid smeermiddel en samengeperst met een intense druk. druk van 600-800 MPa tot de uiteindelijke vorm. Zachtmagnetische producten die met dergelijke processen worden gemaakt, worden Soft Magnetic Composites (SMC's) of poederkernen genoemd. Een andere verdienste van SMC's is dat er verschillende speciaal gevormde kernen van kunnen worden gemaakt die nauwelijks worden gemaakt met de traditionele lamineringsstapelmethoden, wat voordelen biedt voor het nieuwe ontwerp van elektromagnetische apparaten. Het belangrijkste nadeel van SMC's is dat hun permeabiliteit relatief laag is. Tegenwoordig worden de meest voorkomende SMC's gemaakt door poeders van Fe, Fe-Si, Fe-Si-Al, Fe-Ni, amorfe en nanokristallijne legeringen, enz.
Zachte ferrieten
Alle hierboven genoemde zachte magnetische materialen zijn metalen, daarom kan het wervelstroomeffect niet worden vermeden. Zachte ferrieten onderscheiden zich doordat het ionische verbindingen zijn en een soortelijke weerstand hebben die enkele ordes van grootte hoger is dan die van de metallische zachte magnetische materialen. Daarom zijn zachte ferrieten voor toepassingen met een frequentie tot 1 MHz de beste keuze met betrekking tot de energieverliezen. Het belangrijkste nadeel van zachte ferrieten is dat de BS relatief laag is. Twee soorten van de meest voorkomende zachte ferrieten zijn Mn-Zn-ferrieten ((Mn, Zn)Fe2O4) en Ni-Zn-ferrieten ((Ni, Zn)Fe2O4). Mn-Zn-ferrieten worden gewoonlijk gebruikt onder 1 MHz, terwijl Ni-Zn-ferrieten kunnen worden gebruikt bij veel hogere frequenties, maar de BS en de permeabiliteit voor de laatste zijn lager.
IJzer en koolstofarm staal
IJzer en staal met een laag koolstofgehalte zijn misschien wel de meest voorkomende en goedkoopste zachtmagnetische materialen. Ze hebben een vrij hoge waarde van BS ~2,15 T, wat alleen maar inferieur is aan de dure Fe-Co-legeringen. Maar hun weerstand is vrij laag, wat hun gebruik in dynamische toepassingen beperkt. IJzer en staal met een laag koolstofgehalte worden meestal gebruikt voor statische/laagfrequente toepassingen, zoals de kern van elektromagneet, relais en sommige motoren met laag vermogen, waarbij de materiaalkosten de grootste zorg zijn.
IJzer-siliciumlegeringen
Toevoeging van een paar silicium aan ijzer zal de soortelijke weerstand ervan aanzienlijk vergroten en is daarom zeer gunstig voor het tegengaan van het wervelstroomverlies. Ondanks een lichte afname van de verzadigingsmagnetisatie en de Curietemperatuur, worden Fe-Si-legeringen veel gebruikt in elektrische machines die werken bij 50 Hz tot enkele honderden Hz. Om het wervelstroomverlies verder te verminderen, worden Fe-Si-legeringen vaak in de vorm van dunne strips gewalst. De dikte van de meest voorkomende Fe-Si-legering is gelijk aan of kleiner dan 0,35 mm. Afhankelijk van de omstandigheden van het walsen en de warmtebehandeling kan de Fe-Si-legering worden geclassificeerd als Grain-Oriented (GO) en Non-Oriented (NO). GO Fe-Si wordt gebruikt voor transformatoren, terwijl NO Fe-Si wordt gebruikt voor elektromotoren.
IJzer-nikkellegeringen
Nikkel kan aan ijzer worden toegevoegd om uniforme vaste oplossingen te vormen in een breed samenstellingsbereik van 35 gew.%. % tot 80 gew. % Ni. De legeringen met een samenstelling in de buurt van Fe20Ni80 werden Permalloy genoemd (tegenwoordig hebben mensen de neiging om alle ijzer-nikkellegeringen met een nikkelgehalte hoger dan 35 gew.% Permalloy te noemen). Een klein gehalte aan andere elementen zoals Mo, Cu en Cr wordt meestal toegevoegd om de magnetische eigenschappen van Permalloy te verbeteren. Verwerkt door delicate aanpassing van de samenstelling en warmtebehandeling, kan Permalloy een van de zachtste magnetische materialen ter wereld zijn, waarvan de permeabiliteit wel 1 200 000 kan zijn. Een van de nadelen van Permalloys is hun verzadigingsmagnetisatie, die slechts ongeveer 0,8 T bedraagt, veel lager dan die van ijzer en Fe-Si-legeringen. Met een afname van het nikkelgehalte zal BS eerst toenemen en zijn maxima van 1,6 T bereiken bij een nikkelgehalte van ongeveer 48 gew. % zal de permeabiliteit echter niet zo goed zijn als die van legeringen met een hoog nikkelgehalte. IJzer-nikkellegering is de meest veelzijdige magnetische legering. De magnetische eigenschappen ervan kunnen worden afgestemd door de samenstelling aan te passen, magnetisch uitgloeien en mechanisch walsen, enz. IJzer-nikkellegering heeft ook een zeer goede vervormbaarheid, die kan worden uitgerold tot zo dun als 20 mm. micron. Als gevolg hiervan kunnen nikkel-ijzerlegeringen worden aangetroffen in brede toepassingen, zoals magnetische veldafscherming, aardlekschakelaars, magnetische sensoren, opnamekop voor magneetbanden, vermogenselektronica, enz.
IJzer-kobaltlegeringen
Het toevoegen van kobalt aan ijzer zal zowel de Curietemperatuur als de BS verhogen. Voor een kobaltgehalte in het bereik van 33 gew. % tot 50 gew. % kan de BS oplopen tot 2,4T. Hoewel ze niet zo zacht zijn als een ijzer-nikkellegering, hebben ijzer-kobaltlegeringen de hoogste BS-waarde van alle andere magnetische legeringen. Om de vervormbaarheid te vergroten, wordt 2 gew. Aan de Fe50Co50-legering wordt % vanadium toegevoegd, zodat deze kan worden uitgerold tot een dikte van slechts 50 micron. Toevoeging van vanadium kan ook de soortelijke weerstand van een ijzer-kobaltlegering verhogen. Vanwege de hoogste BS zijn ijzer-kobaltlegeringen onmisbaar voor toepassingen waarbij een hoge vermogen-gewichtsverhouding vereist is, zoals motoren en transformatoren die worden gebruikt in apparaten in de ruimte.
Amorfe en nanokristallijne legeringen
Amorfe legeringen, ook vaak metallisch glas genoemd, kunnen worden geproduceerd door snelle stolling. Er is geen langeafstandsvolgorde voor de atomen in amorfe legeringen, daarom is de soortelijke weerstand meestal hoog en is er geen magnetokristallijne anisotropie. Bovendien kunnen amorfe linten zo dun als ongeveer 20 tot 30 micron gemakkelijk worden geproduceerd door planar flow casting. Al deze karakters garanderen dat amorfe legeringen uitstekende kandidaten zijn voor zachte magneten. Volgens de samenstellingen kunnen de meeste in de handel verkrijgbare amorfe zachte magneten worden geclassificeerd als op Fe-basis, Co-basis en (Fe, Ni) gebaseerd. Voor deze drie typen bedraagt het totale gehalte aan Fe, Co en Ni ongeveer 75-90 gew.%, de resterende zijn metalloïden en glasvormende elementen zoals Si, B, P, C en Zr, Nb, Mo , enz. Van deze typen heeft Fe-gebaseerd de hoogste BS van ongeveer 1,6 T en de laagste kosten. Het ijzerverlies van een amorfe legering op Fe-basis bedraagt slechts een derde van dat van Fe-Si-staal. Als het Fe-Si-staal in de stroomtransformatoren kan worden vervangen door een amorfe legering op Fe-basis, kan een enorme hoeveelheid elektrisch vermogen worden bespaard, maar zijn de materiaalkosten voor dit laatste hoger. Op co-gebaseerde amorfe legeringen hebben gewoonlijk een BS lager dan 0,8 T, maar een veel hogere permeabiliteit en een magnetostrictiewaarde van bijna nul, wat vergelijkbaar is met de zachtste permalloy, en kunnen zelfs beter presteren bij hogere frequenties vanwege de hogere soortelijke weerstand. Op (Fe, Ni) gebaseerde amorfe legeringen vertonen gemiddelde magnetische eigenschappen vergeleken met de andere twee.