Zachte magnetische materialen

Uw professionele fabrikant van magnetische componenten in China

Sunbow Group is gespecialiseerd in het ontwerp, de ontwikkeling en productie van nieuwe typen amorfe, nanokristallijne, siliciumstaalplaten en andere magnetische materialen en aanverwante producten. De belangrijkste producten van het bedrijf omvatten verschillende soorten amorfe, nanokristallijne linten en hoog- en laagspanningsstroomtransformatorkernen, precisiestroomtransformatorkernen, common-mode inductorkernen, PFC-inductorkernen, hoogfrequente stroomtransformatorkernen en aanverwante apparaten.

Aangepaste oplossingen

We lopen voorop in een ontwerpgerichte aanpak voor het leveren van uitdagende en op maat gemaakte oplossingen voor magnetische kernen of componenten voor productie. Of uw behoefte nu eenvoudig of complex is, wij kunnen een oplossing ontwikkelen om uw doelen te bereiken. Met experts in huis kunnen we prototypes ontwerpen, ontwikkelen en testen die voldoen aan de prestatie- en milieueisen van uw toepassing.

Geavanceerde apparatuur

Het bedrijf beschikt over geavanceerde apparatuur zoals grootschalige vacuümsmeltovens, drukspuitbanden, verschillende magnetische gloeiovens en nauwe samenwerking met binnenlandse wetenschappelijke onderzoeksinstellingen en universiteiten, wat de R & D-capaciteiten en de productkwaliteit van het bedrijf garandeert.

 

Volledige kwalificaties

Op dit moment heeft het bedrijf twee productiebases, met een aantal gepatenteerde technologieën, en is het ISO9001, IATF16949-certificering van het kwaliteitsmanagementsysteem geslaagd. Alle producten zijn geslaagd voor ROHS, SGS en andere milieubeschermingscertificeringen.

 

Breed scala aan toepassingen

Het bedrijf bedient voornamelijk de gebieden van nieuwe energievoertuigen, fotovoltaïsche energieopwekking, windenergieopwekking, slimme huishoudelijke apparaten, slimme meters, draadloos opladen en diverse voedingen, omvormers, filterinductoren en afschermingsmaterialen in de nationale strategische opkomende industrieën.

 

Huis 12 De laatste pagina 1/2

Introductie van zachte magnetische materialen
 

Zachtmagnetische materialen zijn materialen die gemakkelijk kunnen worden gemagnetiseerd en gedemagnetiseerd. Ze hebben doorgaans een intrinsieke coërciviteit van minder dan 1000 Am-1. Ze worden voornamelijk gebruikt om de door een elektrische stroom geproduceerde flux te versterken en/of te kanaliseren. De belangrijkste parameter, vaak gebruikt als maatstaf voor zachte magnetische materialen, is de relatieve permeabiliteit (mr, waarbij mr=B/moH), wat een maat is voor hoe gemakkelijk het materiaal reageert op het aangelegde magnetische veld. . De andere belangrijke parameters van belang zijn de coërciviteit, de verzadigingsmagnetisatie en de elektrische geleidbaarheid.

 

Kenmerken van zachte magnetische materialen
 

Hoge permeabiliteit

Zachte magnetische materialen kunnen gemakkelijk worden gemagnetiseerd en gedemagnetiseerd, waardoor ze de magnetische flux efficiënt kunnen geleiden.

Lage coërciviteit

Deze materialen hebben een klein extern magnetisch veld nodig om hun magnetisatie om te keren, waardoor ze geschikt zijn voor wisselstroomtoepassingen (AC).

Laag restmagnetisme

Zodra het externe magnetische veld is verwijderd, verliezen zachte magnetische materialen snel hun magnetisatie.

 

Fe-Based Nanocrystalline Alloy Strip

 

Wat is het verschil tussen harde en zachte magnetische materialen

Dit onderscheid heeft specifiek betrekking op ferromagnetische en ferrimagnetische materialen, niet alleen op harde en zachte materialen. Er zijn classificaties voor superzacht, zeer zacht, zacht, halfhard en hard magnetisch materiaal, gebaseerd op de magnetische coërciviteit (HC), gemeten in ampère/meter (A/m) eenheden of Oersteds (Oe).
HC meet het vermogen van een magnetisch materiaal om weerstand te bieden aan demagnetisering bij blootstelling aan een extern magnetisch veld. Materialen met hoge HC-waarden worden over het algemeen "hard" genoemd en zijn geschikt voor het maken van permanente magneten of voor gebruik in magnetische opnamemedia. Er worden verschillende zachtmagnetische materialen gebruikt voor inductor- en transformatorkernen, microgolfapparaten, afschermingen en opnamekoppen. Vaak worden alle variaties op zachte materialen op één hoop gegooid als zachte magnetische materialen, in tegenstelling tot harde materialen. De gedetailleerde classificaties van magnetische materialen zijn:
●Superzacht – HC is lager dan 10 A/m
●Zeer zacht – HC van 10 tot<100 A/m
●Zacht – HC van 100 tot<1000 A/m
●Halfhard – HC van 1000 tot<2000 A/m
●Hard – HC is 2000 A/m en hoger
Het verschil tussen harde en zachte magnetische materialen is niet zo eenvoudig. Sommige materialen, zoals metallisch ijzer, kunnen hard of zacht zijn, afhankelijk van verschillende factoren. In het geval van ijzer is de kristalkorrelgrootte de kritische factor. Wanneer de kristalkorrels submicronafmetingen hebben, zijn ze qua grootte vergelijkbaar met de magnetische domeinen, en de korrelgrenzen omsluiten de domeinen. Domeinmuurpinning vindt plaats op oppervlakken zodat er niet meer oppervlak ontstaat dan nodig is. Vastgezette domeinen vereisen een sterker dwingend magnetisch veld dat wordt toegepast om de domeinen opnieuw uit te lijnen. Wanneer het ijzer wordt uitgegloeid, neemt de grootte van de kristalkorrels toe en kunnen de magnetische domeinen gemakkelijker opnieuw worden uitgelijnd wanneer een magnetisch veld wordt aangelegd. Dat vermindert het coërcitiefveld en het materiaal wordt magnetisch zachter. Het variëren van de kristalstructuur in materialen zoals ijzer kan resulteren in verschillende magnetische eigenschappen, van hard tot zacht.

Magnetische eigenschappen van zachte magnetische materialen

Hoge verzadigingsmagnetische fluxdichtheid (Bs) en hoge verzadigingsmagnetisatie (Ms)
Het zachte magnetische materiaal heeft een hoge verzadigingsmagnetische fluxdichtheid (bs) en verzadigingsmagnetisatie (ms). Op deze manier is het gemakkelijker om een ​​hoge permeabiliteit (μ) en een lage coërcitiefkracht (Hc) te verkrijgen, waardoor ook de magnetische energiedichtheid kan toenemen.

Hoge stabiliteit
De zachte magnetische materialen hebben een hoge stabiliteit. Het vereist dat de bovengenoemde zachtmagnetische materiaaleigenschappen stabiel genoeg zijn om bestand te zijn tegen omgevingsfactoren zoals temperatuur en trillingen.

Hoge magnetische permeabiliteit

Eén van de eigenschappen van zachte magnetische materialen is dat ze een hoge magnetische permeabiliteit hebben. Magnetische permeabiliteit (met symbool μ) is een maatstaf voor de gevoeligheid voor magnetische velden.

Lage coërciviteit (Hc)

Het zachte magnetische materiaal kan niet alleen gemakkelijk worden gemagnetiseerd door het externe magnetische veld, maar ook gemakkelijk worden gedemagnetiseerd door het externe magnetische veld of andere factoren. Het magnetische verlies is ook laag.

Laag magnetisch verlies en elektrisch verlies

Het magnetische verlies en elektrische verlies van zachte magnetische materialen is laag. Het vereist een lage coërciviteit (Hc) en een hoge weerstand.

 

 

Soorten zachte magnetische materialen
Nanocrystalline Ribbon 1K107B
Magnetic Stacks
Magnetic Stacks
Amorphous C Core

Zachte magnetische composieten
De dikte van zachte magnetische materialen speelt een belangrijke rol bij het verminderen van wervelstroomverliezen, daarom moeten de zachte magnetische legeringen worden gemaakt in de vorm van dunne laminering voor dynamisch gebruik. Als we de andere twee dimensies van de zachte magneetstrip opsplitsen, dat wil zeggen, we gebruiken de zachte magnetische legeringen in de vorm van poeders, dan kunnen de wervelstroomverliezen verder worden verminderd en kunnen de componenten die daarmee worden gemaakt op veel hogere niveaus worden gebruikt. frequenties. Om een ​​dergelijk gebruik te realiseren worden de legeringspoeders eerst bereid (in de meeste gevallen door middel van verstuivingsmethoden). Vervolgens moeten de deeltjes worden gecoat met een isolatielaag. Daarna worden de poeders gemengd met een kleine hoeveelheid smeermiddel en samengeperst met een intense druk. druk van 600-800 MPa tot de uiteindelijke vorm. Zachtmagnetische producten die met dergelijke processen worden gemaakt, worden Soft Magnetic Composites (SMC's) of poederkernen genoemd. Een andere verdienste van SMC's is dat er verschillende speciaal gevormde kernen van kunnen worden gemaakt die nauwelijks worden gemaakt met de traditionele lamineringsstapelmethoden, wat voordelen biedt voor het nieuwe ontwerp van elektromagnetische apparaten. Het belangrijkste nadeel van SMC's is dat hun permeabiliteit relatief laag is. Tegenwoordig worden de meest voorkomende SMC's gemaakt door poeders van Fe, Fe-Si, Fe-Si-Al, Fe-Ni, amorfe en nanokristallijne legeringen, enz.

Zachte ferrieten
Alle hierboven genoemde zachte magnetische materialen zijn metalen, daarom kan het wervelstroomeffect niet worden vermeden. Zachte ferrieten onderscheiden zich doordat het ionische verbindingen zijn en een soortelijke weerstand hebben die enkele ordes van grootte hoger is dan die van de metallische zachte magnetische materialen. Daarom zijn zachte ferrieten voor toepassingen met een frequentie tot 1 MHz de beste keuze met betrekking tot de energieverliezen. Het belangrijkste nadeel van zachte ferrieten is dat de BS relatief laag is. Twee soorten van de meest voorkomende zachte ferrieten zijn Mn-Zn-ferrieten ((Mn, Zn)Fe2O4) en Ni-Zn-ferrieten ((Ni, Zn)Fe2O4). Mn-Zn-ferrieten worden gewoonlijk gebruikt onder 1 MHz, terwijl Ni-Zn-ferrieten kunnen worden gebruikt bij veel hogere frequenties, maar de BS en de permeabiliteit voor de laatste zijn lager.

IJzer en koolstofarm staal
IJzer en staal met een laag koolstofgehalte zijn misschien wel de meest voorkomende en goedkoopste zachtmagnetische materialen. Ze hebben een vrij hoge waarde van BS ~2,15 T, wat alleen maar inferieur is aan de dure Fe-Co-legeringen. Maar hun weerstand is vrij laag, wat hun gebruik in dynamische toepassingen beperkt. IJzer en staal met een laag koolstofgehalte worden meestal gebruikt voor statische/laagfrequente toepassingen, zoals de kern van elektromagneet, relais en sommige motoren met laag vermogen, waarbij de materiaalkosten de grootste zorg zijn.

IJzer-siliciumlegeringen
Toevoeging van een paar silicium aan ijzer zal de soortelijke weerstand ervan aanzienlijk vergroten en is daarom zeer gunstig voor het tegengaan van het wervelstroomverlies. Ondanks een lichte afname van de verzadigingsmagnetisatie en de Curietemperatuur, worden Fe-Si-legeringen veel gebruikt in elektrische machines die werken bij 50 Hz tot enkele honderden Hz. Om het wervelstroomverlies verder te verminderen, worden Fe-Si-legeringen vaak in de vorm van dunne strips gewalst. De dikte van de meest voorkomende Fe-Si-legering is gelijk aan of kleiner dan 0,35 mm. Afhankelijk van de omstandigheden van het walsen en de warmtebehandeling kan de Fe-Si-legering worden geclassificeerd als Grain-Oriented (GO) en Non-Oriented (NO). GO Fe-Si wordt gebruikt voor transformatoren, terwijl NO Fe-Si wordt gebruikt voor elektromotoren.

IJzer-nikkellegeringen
Nikkel kan aan ijzer worden toegevoegd om uniforme vaste oplossingen te vormen in een breed samenstellingsbereik van 35 gew.%. % tot 80 gew. % Ni. De legeringen met een samenstelling in de buurt van Fe20Ni80 werden Permalloy genoemd (tegenwoordig hebben mensen de neiging om alle ijzer-nikkellegeringen met een nikkelgehalte hoger dan 35 gew.% Permalloy te noemen). Een klein gehalte aan andere elementen zoals Mo, Cu en Cr wordt meestal toegevoegd om de magnetische eigenschappen van Permalloy te verbeteren. Verwerkt door delicate aanpassing van de samenstelling en warmtebehandeling, kan Permalloy een van de zachtste magnetische materialen ter wereld zijn, waarvan de permeabiliteit wel 1 200 000 kan zijn. Een van de nadelen van Permalloys is hun verzadigingsmagnetisatie, die slechts ongeveer 0,8 T bedraagt, veel lager dan die van ijzer en Fe-Si-legeringen. Met een afname van het nikkelgehalte zal BS eerst toenemen en zijn maxima van 1,6 T bereiken bij een nikkelgehalte van ongeveer 48 gew. % zal de permeabiliteit echter niet zo goed zijn als die van legeringen met een hoog nikkelgehalte. IJzer-nikkellegering is de meest veelzijdige magnetische legering. De magnetische eigenschappen ervan kunnen worden afgestemd door de samenstelling aan te passen, magnetisch uitgloeien en mechanisch walsen, enz. IJzer-nikkellegering heeft ook een zeer goede vervormbaarheid, die kan worden uitgerold tot zo dun als 20 mm. micron. Als gevolg hiervan kunnen nikkel-ijzerlegeringen worden aangetroffen in brede toepassingen, zoals magnetische veldafscherming, aardlekschakelaars, magnetische sensoren, opnamekop voor magneetbanden, vermogenselektronica, enz.

IJzer-kobaltlegeringen
Het toevoegen van kobalt aan ijzer zal zowel de Curietemperatuur als de BS verhogen. Voor een kobaltgehalte in het bereik van 33 gew. % tot 50 gew. % kan de BS oplopen tot 2,4T. Hoewel ze niet zo zacht zijn als een ijzer-nikkellegering, hebben ijzer-kobaltlegeringen de hoogste BS-waarde van alle andere magnetische legeringen. Om de vervormbaarheid te vergroten, wordt 2 gew. Aan de Fe50Co50-legering wordt % vanadium toegevoegd, zodat deze kan worden uitgerold tot een dikte van slechts 50 micron. Toevoeging van vanadium kan ook de soortelijke weerstand van een ijzer-kobaltlegering verhogen. Vanwege de hoogste BS zijn ijzer-kobaltlegeringen onmisbaar voor toepassingen waarbij een hoge vermogen-gewichtsverhouding vereist is, zoals motoren en transformatoren die worden gebruikt in apparaten in de ruimte.

Amorfe en nanokristallijne legeringen
Amorfe legeringen, ook vaak metallisch glas genoemd, kunnen worden geproduceerd door snelle stolling. Er is geen langeafstandsvolgorde voor de atomen in amorfe legeringen, daarom is de soortelijke weerstand meestal hoog en is er geen magnetokristallijne anisotropie. Bovendien kunnen amorfe linten zo dun als ongeveer 20 tot 30 micron gemakkelijk worden geproduceerd door planar flow casting. Al deze karakters garanderen dat amorfe legeringen uitstekende kandidaten zijn voor zachte magneten. Volgens de samenstellingen kunnen de meeste in de handel verkrijgbare amorfe zachte magneten worden geclassificeerd als op Fe-basis, Co-basis en (Fe, Ni) gebaseerd. Voor deze drie typen bedraagt ​​het totale gehalte aan Fe, Co en Ni ongeveer 75-90 gew.%, de resterende zijn metalloïden en glasvormende elementen zoals Si, B, P, C en Zr, Nb, Mo , enz. Van deze typen heeft Fe-gebaseerd de hoogste BS van ongeveer 1,6 T en de laagste kosten. Het ijzerverlies van een amorfe legering op Fe-basis bedraagt ​​slechts een derde van dat van Fe-Si-staal. Als het Fe-Si-staal in de stroomtransformatoren kan worden vervangen door een amorfe legering op Fe-basis, kan een enorme hoeveelheid elektrisch vermogen worden bespaard, maar zijn de materiaalkosten voor dit laatste hoger. Op co-gebaseerde amorfe legeringen hebben gewoonlijk een BS lager dan 0,8 T, maar een veel hogere permeabiliteit en een magnetostrictiewaarde van bijna nul, wat vergelijkbaar is met de zachtste permalloy, en kunnen zelfs beter presteren bij hogere frequenties vanwege de hogere soortelijke weerstand. Op (Fe, Ni) gebaseerde amorfe legeringen vertonen gemiddelde magnetische eigenschappen vergeleken met de andere twee.

 

 
Onze certificaten

 

Alle producten zijn geslaagd voor ROHS, SGS en andere milieubeschermingscertificeringen.

 

productcate-749-300productcate-749-300

 

 
Onze testapparatuur

 

productcate-666-357productcate-665-357

 

 
Veelvoorkomend probleem van zachte magnetische materialen

 

Vraag: Wat zijn niet-kristallijne vaste stoffen?

A: Niet-kristallijne vaste stoffen zijn "amorfe vaste stoffen". In tegenstelling tot kristallijne vaste stoffen hebben ze geen duidelijke geometrische vorm. De atomen in vaste stoffen zitten dichter bij elkaar dan in vloeistoffen en gassen. In niet-kristallijne vaste stoffen hebben deeltjes echter een kleine bewegingsvrijheid, omdat ze niet zo stijf zijn gerangschikt als in andere vaste stoffen. Deze vaste stoffen ontstaan ​​na plotselinge afkoeling van een vloeistof. De meest voorkomende voorbeelden zijn plastic en glas.

Vraag: Wat is niet-kristallijn materiaal?

A: In de natuurkunde en de materiaalkunde van de gecondenseerde materie is een amorfe vaste stof (of niet-kristallijne vaste stof) een vaste stof die de langeafstandsordening mist die kenmerkend is voor een kristal. De termen "glas" en "glasachtige vaste stof" worden soms als synoniemen gebruikt met amorfe vaste stof; Deze termen verwijzen echter specifiek naar amorfe materialen die een glasovergang ondergaan. Voorbeelden van amorfe vaste stoffen zijn onder meer glas, metaalglas en bepaalde soorten kunststoffen en polymeren. Amorfe materialen hebben een interne structuur die bestaat uit onderling verbonden structurele blokken die vergelijkbaar kunnen zijn met de structurele basiseenheden die worden aangetroffen in de overeenkomstige kristallijne fase van dezelfde verbinding. Anders dan bij kristallijne materialen bestaat er echter geen orde op lange termijn. Amorfe materialen kunnen daarom niet worden gedefinieerd door een eindige eenheidscel. Statistische methoden, zoals de atomaire dichtheidsfunctie en de radiale verdelingsfunctie, zijn nuttiger bij het beschrijven van de structuur van amorfe vaste stoffen.

Vraag: Wat zijn de kenmerken van amorfe stoffen?

A: Amorfe vaste stoffen hebben twee karakteristieke eigenschappen. Wanneer ze worden gespleten of gebroken, produceren ze fragmenten met onregelmatige, vaak gebogen oppervlakken; en ze hebben slecht gedefinieerde patronen wanneer ze worden blootgesteld aan röntgenstraling, omdat hun componenten niet in een regelmatige reeks zijn gerangschikt. Een amorfe, doorschijnende vaste stof wordt glas genoemd.

Vraag: Hoe karakteriseer je amorfe materialen?

A: Totale diffractieanalyse is een van de belangrijkste karakteriseringsmethoden voor het bepalen van de lokale structuur in niet-kristallijne materialen (amorfe vaste stoffen). Het maakt gebruik van het volledige diffractiesignaal van een monster en behandelt elk datapunt als een individuele waarneming.

Vraag: Wat is de eigenschap van amorf materiaal?

A: Amorf materiaal is een soort niet-evenwichtsmateriaal; het kenmerk van atomaire rangschikking lijkt meer op vloeistof en heeft geen periodiciteit over lange afstanden. Het glasvormende vermogen van een legering hangt nauw samen met de samenstelling ervan, en is bij verschillende legeringen behoorlijk verschillend.

Vraag: Hebben amorfe materialen gebreken?

A: In tegenstelling tot kristallijne structuren waar verschillende soorten defecten kunnen worden geclassificeerd, zijn coördinatiedefecten het enige hoofdtype defecten dat voorkomt in amorfe structuren. Een coördinatiedefect wordt gedefinieerd als een atoom met een andere coördinatie vergeleken met atomen van hetzelfde type in de structuur.

Vraag: Waarom zijn amorfe materialen bros?

A: Amorfe vaste stoffen vertonen een ductiele naar brosse overgang naarmate de kinetische stabiliteit van het rustende glas toeneemt, wat leidt tot materiaalfalen dat wordt beheerst door de plotselinge opkomst van een macroscopische afschuifband in quasistatische protocollen.

Vraag: Hoe beïnvloedt amorf de eigenschappen?

A: Hier zijn enkele van de gemeenschappelijke eigenschappen van amorfe polymeren: Ze vertonen een relatief lage weerstand tegen hitte. Omdat ze een willekeurig geordende moleculaire structuur hebben die geen scherp smeltpunt heeft, worden ze geleidelijk zachter naarmate de temperatuur stijgt. Ze zijn niet gevoelig voor krimp tijdens het afkoelen.

Vraag: Welke amorfe materialen zijn er aanwezig?

A: Amorfe materialen zijn materialen die geen detecteerbare kristalstructuur hebben. Amorfe filmmaterialen kunnen worden gevormd door: Afzetting van een natuurlijk "glasachtig" materiaal zoals een glassamenstelling. Afzetting bij lage temperaturen waarbij de adatomen niet voldoende beweeglijk zijn om een ​​kristallijne structuur te vormen (quenching).

Vraag: Wat is het verschil tussen kristallijne en niet-kristallijne materialen?

A: Kristallijne vaste stoffen zijn in een regelmatig patroon gerangschikt, terwijl de amorfe vaste stoffen geen regelmatige opstelling vertonen. Als gevolg van deze opstelling hebben de kristallijne vaste stoffen de neiging om de korte-afstandsorde en de lange-afstandsorde te bezitten, terwijl de amorfe vaste stoffen slechts een kortere afstandsorde bezitten.

Vraag: Wat zijn de eigenschappen van nanokristallijne materialen?

A: Nanokristallijne materialen vertonen verhoogde sterkte/hardheid, verbeterde diffusiviteit, verbeterde ductiliteit/taaiheid, verminderde dichtheid, verminderde elasticiteitsmodulus, hogere elektrische weerstand, verhoogde soortelijke warmte, hogere thermische uitzettingscoëfficiënt, lagere thermische geleidbaarheid en superieure zachte magnetische eigenschappen in vergelijking met conventionele grofkorrelige materialen.

Vraag: Wat is de structuur van een nanokristallijn materiaal?

A: Nanokristallijne materialen zijn een- of meerfasige polykristallen met kristallietgroottes in het bereik van enkele nm (doorgaans 5-20 nm), zodat ongeveer 30 vol% van het materiaal bestaat uit korrel- of interfasegrenzen. Door de enorme hoeveelheid korrelgrenzen en/of de brede verdeling van interatomaire afstanden in de korrelgrenzen verschillen de eigenschappen van nanokristallijne materialen van die van kristallijne en amorfe materialen met dezelfde chemische samenstelling. Nanokristallijne materialen lijken het legeren van conventioneel onoplosbare componenten mogelijk te maken.

Vraag: Waarom zijn nanokristallijne materialen sterker?

A: De toename van de vloeigrens is het resultaat van een groter deel van de korrelgrens, wat de beweging van dislocaties belemmert. Daarom is aangetoond dat de sterkte van de nanokristallijne metalen met maar liefst een orde van grootte toeneemt naarmate de korrelgrootte afneemt tot de lagere grenzen van de nanoschaal.

Vraag: Wat zijn de toepassingen van nanokristallijne materialen?

A: Fotovoltaïsche installaties met energieopslagsystemen. Op zonne-energie gebaseerde hybride energiesystemen met een verrijkte algehele efficiëntie. Hybride energiesystemen en energieopslagtechnologieën. Faseveranderingsmaterialen voor thermisch beheer. Organische kleurstoffen, kwantumdot als sensibilisatoren. Solid-state kleurstof-gesensibiliseerde zonnecellen.

Vraag: Wat zijn de eigenschappen van een nanokristallijne kern?

A: De kristallijne atomaire structuur van een nanokristallijne kern creëert superieure magnetische eigenschappen, waaronder een hoge verzadiging en een zeer hoge permeabiliteit over een breed frequentiebereik. Nanokristallijne legeringen vertonen ook een laag AC-verlies en een hoog rendement, zelfs bij hoge temperaturen.

Vraag: Wat is de dikte van de nanokristallijne kern?

A: Net als de amorfe legeringen worden deze materialen geproduceerd in een snel afschrikproces met een daaropvolgende warmtebehandeling voor de vorming van de nanokristallijne korrels in het materiaal. Door het productieproces wordt het materiaal geleverd als een dunne strook met een dikte van minder dan 20 µm en variabele breedte.

Vraag: Wat is het verschil tussen amorfe en nanokristallijne kernen?

A: Tegen het einde van het productieproces behouden de amorfe kernen een metaal-glasstructuur, terwijl de nanokristallijne kernen een verfijnde structuur krijgen van nanometrische magnetische korrels verspreid in een amorfe metaalmatrix.

Vraag: Wat is het verschil tussen nanokristallijn en polykristallijn?

A: Er is veel verschil tussen nanokristallijne en polykristallijne materialen. In nanokristallijne materialen hebben de korrels een nanogrootte, dat wil zeggen enkele nanometers tot ongeveer 100 nanometer. Dit is geen exact onderscheid tussen deze cijfers. In een polykristallijn materiaal kent de korrelgrootte geen grenzen.

Vraag: Wat is nanokristallijne technologie?

A: Nanokristallen zijn dragervrije colloïdale toedieningssystemen, wat betekent dat ze voor bijna 100% uit medicijnen bestaan. Geneesmiddelen die via nanokristallen worden toegediend, hebben het potentieel om de orale biologische beschikbaarheid van in water onoplosbare geneesmiddelen te verbeteren, de dosis te verlagen, de oplossnelheid te verhogen en de deeltjesstabiliteit te vergroten.

Vraag: Wat is de nanokristallijne fase?

A: Nanokristallijne materialen (NCM) zijn eenfasige of meerfasige polykristallen, waarvan de kristalgrootte in de orde van enkele (doorgaans 1-10) nanometer ligt, zodat ongeveer 50 vol. % van het materiaal bestaat uit korrel- of interfasegrenzen.

Wij zijn professionele fabrikanten en leveranciers van zachte magnetische materialen in China, gespecialiseerd in het leveren van hoogwaardige service op maat. Wij heten u van harte welkom om hier in onze fabriek zachte magnetische materialen te kopen die in China zijn gemaakt.

(0/10)

clearall